Następnym źródłem wspominającym o zgwałceniu Klary przez Kazimierza jest dedykowana księciu austriackiemu Rudolfowi IV Kronika, autorstwa austriackiego poety Henryka von Mügeln, przebywającego między 1346 a 1353 na terenie Węgier. W dziele tym zapisano:
Relacja Długosza thumb|200px|Historia Klary Zach II, Aladár Körösfői-Kriesch. Postać Klary jest również wzmiankowana w Rocznikach Jana Długosza przy opisie zamachu Felicjana Zacha na króla węgierskiego Karola Roberta 17 kwietnia 1330 Dziejopis podał błędną datę zamachu: 18 maja 1330.. Córka Felicjana, Klara przebywała na dworze królowej Elżbiety, gdzie wraz z innymi dziewczętami z bogatych, szlacheckich rodów była dwórką królowej. Klara miała wyróżniać się niezwykłą pięknością, czym miała zwrócić uwagę królewicza Kazimierza przebywającego na przełomie 1329 i 1330 u siostry Elżbiety na zamku w Wyszehradzie. W spotkaniach Kazimierza i Klary pośredniczyła Elżbieta, która przychodziła wraz z dwórką do królewicza udającego chorobę. Królowa potem wychodziła sama z izby księcia, zostawiając tam Klarę i umożliwiając jej zgwałcenie. Po pewnym czasie wykorzystana dwórka zwierzyła się jednak z tego wydarzenia swojemu ojcu, prosząc o pomszczenie jej hańby. Jako że Kazimierz wyjechał już z Węgier, ojciec Klary obrócił swój gniew przeciwko władcy Węgier Karolowi.