Klacze i wałachy – pomimo przysłowiowego oślego uporu – są znacznie bardziej uległe niż ich końskie odpowiedniki. Wytrzymałość – nie jest tak wymagający pod względem ilości i jakości pożywienia i wody, co koń. Bezpieczeństwo – jako niższy i mniej płochliwy od konia osioł doskonale nadaje się do wszelkich zajęć z dziećmi. Nawet wykazujące terytorializm ogiery, pod odpowiednią ręką, nie stwarzają zagrożenia. Chód osła – osioł jest bardziej stateczny niż koń. Pod siodłem niechętnie przechodzi do kłusa, a tylko sporadycznie i bez obciążenia do galopu. Idąc stępem osioł ma proporcjonalnie dłuższy krok niż koń, jednocześnie ma węższy grzbiet, co ułatwia jazdę.
Zastosowanie onoterapii Onoterapia zalecana jest dla osób z wielorakimi zaburzeniami i uszkodzeniami. W terapii mogą brać udział dzieci z:
dysfunkcją wzroku uszkodzeniami neurologicznymi, w tym z mózgowym porażeniem dziecięcym, z ADHD, po urazach czaszkowo-mózgowych chorobami psychicznymi i zaburzeniami emocjonalnymi upośledzeniem umysłowym niedostosowaniem społecznym z wadami ortopedycznymi w tym skoliozą, wadami postawy, po amputacji lub niedorozwojem kończyn wadami