Twórczość Lohenstein zaliczany jest do przedstawicieli grupy poetyckiej zwanej drugą szkołą śląską (Zweite Schlesische Schule), razem z takimi pisarzami jak Hans Aßmann Freiherr von Abschatz, Andreas Gryphius, oraz Christian Hoffmann von Hoffmannswaldau. Jest autorem wierszy, utworów dramatycznych, głównie tragedii. W 18- tomowej powieści Arminius (od 1689, nowe wyd. 1973) Germanie są przedstawieni jako ludzie prostolinijni, kochający wolność, w odróżnieniu od Rzymian, których autor określa jako ludzi fałszywych i zniewolonych.
Przez przedstawicieli oświecenia twórczość Lohensteina była oceniana negatywnie, zarzucano mu przesadny patos.
Dzieła Ibrahim, 1649/1650 (publikacja pośmiertna w 1685) Cypress-Tafel, 1652 Denk- und Dankaltar, 1652 Ibrahim, Trauerspiel, 1653 Rechtsstreit der Schönheit und Freundlichkeit, 1657 Trauer- und Trostgedanken, 1658 Schuldiges Ehren-Gedächtnis, 1660 Cleopatra, Drama, 1661 Redender Totenkopf, 1662 Erlangte Ewigkeit, 1664 Agrippina, 1665 Epicharis, 1665 Ibrahim Sultan, 1673 Blumen, Gedichte, 1680 Geistliche Gedanken, 1680 Trauer- und Lustgedichte, 1680 Sophonisbe, 1680 Großmütiger Feldherr Arminius, 1689-90
Zobacz też
Hans Aßmann Freiherr von Abschatz
Przypisy