mały|Tabliczka zapisana w języku hetyckim, pochodząca z XIV wieku p.n.e. Język hetycki (zwany również nesyckim) – język martwy z rodziny języków indoeuropejskich, z gałęzi języków anatolijskichH.A. Hoffner, H.C. Melchert, A Grammar of the Hittite Language, s. 2; I.Yakubovich, Hittite, s. 221., przynależący do grupy języków kentumowychB. Hrozný, Die Lösung des hethitischen Problems, s. 29–30; S.J. Crawford, The Decipherment of the Hittite Language, s. 8; H.C. Melchert, The Position of Anatolian, s. 15–16.. Posługiwali się nim Hetyci zamieszkujący w epoce brązu środkową AnatolięH.A. Hoffner, H.C. Melchert, A Grammar of the Hittite Language, s. 2.. Istnienie języka hetyckiego oddzielonego od grupy anatolijskiej poświadczone jest co najmniej od końca XX w. p.n.e. (dokumenty z faktorii handlowej w Kanesz)I. Yakubovich, Hittite, s. 221 (wprost wskazuje na XX w. p.n.e.);