w listopadzie 1925 po podróży morskiej dotarł do Australii, a w grudniu t.r. do Rabaul na Nowej Brytanii. Objął placówkę misyjną Mope na wschodzie Nowej Brytanii. Pracował z częściowo nawróconym na katolicyzm plemieniem Sulków, następnie z powodzeniem podjął się zadania nawrócenia plemienia Tolaisów. Kierował centrum misyjnym w Vunapope pod Rabaulem.
3 października 1939 został wyświęcony na biskupa. W czasie II wojny światowej Nowa Brytania została opanowana przez wojska japońskie; w styczniu 1942 Scharmach wraz z personelem centrum misyjnego został internowany w obozie w Ramale. W czasie pobytu w obozie opracował podręcznik dla misjonarzy Manuale missionariorum oraz katechizm w melanezyjskiej angielszczyźnie. Wydarzeniom okresu wojny poświęcił spisane w 1957 r. wspomnienia This Crowd Beat Us All (1960; wydanie polskie w przekładzie Tadeusza Borowicza ukazało się nakładem londyńskiego Katolickiego Ośrodka Wydawniczego „Veritas” w Bibliotece „Gazety Niedzielnej” pod tytułem Za twardy orzech, 1965). Uwolniony w październiku 1945, przystąpił do odbudowania diecezji Rabaul. W dziesięcioleciu powojennym liczba wiernych diecezji wzrosła z 54 tysięcy do 81 tysięcy.