thumb|Tańcząca dakini, Tybet Dakini (sanskryt डाकिनी, trl. ḍākinī; tyb. མཁའ་འགྲོ་མ་, Wylie: mKha'-'gro-ma, ZWPY: kanzhoima, wymowa: khandroma, dosł. "posłanka niebios") – w buddyzmie tybetańskim istota personifikująca żeńskie aspekty oświecenia. W tantrze personifikuje żeńską energię seksualną stanowiącą archetyp stworzenia.
Hinduizm Słowo to pojawia się już V wieku p.n.e. w pismach sławnego gramatyka sanskrytu Paniniego. Termin dakini odnosi się w hinduizmie do pomniejszych bóstw żeńskich, zarówno o usposobieniu łagodnym jak i groźnym. Dakinie określano czasami jako zamieszkujące cmentarze, gdzie miały jeść ludzkie mięso, pić krew, tańczyć przyozdobione kośćmi zmarłychJudith Simmer-Brown, Gorący oddech dakini. Żeńska zasada w buddyzmie tybetańskim, tłum. Dorota Bury, Wydawnictwo Rogaty Budda, 2014, r. Ewolucja dakini w Indiach, s.84. Częściej wskazywano na nie jako na bóstwa pomocnicze w orszakach pierwszoplanowych bóstw hinduizmu. Odniesienia do nich pojawiają się w treści puran i tantr hinduistycznych. Równocześnie w ujęciach ajurwedy, Dakini to strażniczka z grupy bogiń Dhātunāthā, patronujących siedmiu substancjom ciała fizycznego (saptadhātu).