W kwietniu 1633 na skutek udaru (po którym nastąpiły kolejne) został dotknięty częściowym paraliżem; już nigdy nie powrócił do pełnego zdrowiaE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 470; R. Schmidt, Bogislaw XIV., [w:] Neue deutsche Biographie, Bd. 2: Behaim-Bürkel, hrsg. von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Berlin, cop. 1955, s. 418 n., www.deutsche-biographie.de; G. v. Bülow, Bogislaw XIV., [w:] Allgemeine deutsche Biographie, Bd. 3: Bode-v. Carlowitz, auf Veranlassung und mit Unterstützung Seiner Majestaet des Königs von Bayern Maximilian II hrsg. durch die Historische Commission bei der Königl. Akademie der Wissenschaften, Leipzig 1876, s. 56-58, www.deutsche-biographie.de.. W czerwcu tego samego roku desygnował swojego siostrzeńca, Ernesta Bogusława de Croÿ na swojego następcę na urzędzie biskupa kamieńskiego, zabiegał bezskutecznie o nadanie księciu de Croÿ Lęborka i Bytowa przez króla Polski Władysława IV. W dwa lata później przekazał siostrzeńcowi we władanie hrabstwa Nowogardu i MaszewaE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 480.