Medycyna profetyczna inaczej zwana teokratyczną Zaczyna się w pierwszym wieku hegiry (VII w.) i trwa do wieku VIII. Nazwę tę należy odnieść do czasu życia Mahometa i bezpośrednio po jego śmierci, kiedy wszelkie zalecenia i zabiegi społeczne kształtowały się pod wpływem nauk jego samego i spadkobierców jego nauk, tworząc wielką legendę a potem tradycję jako hadisy. Jest to okres charakteryzujący się gorączką tłumaczeń, tak aby uzyskać i skompletować dzieła starożytnych, skomentować je i zasymilować. Okres proroka i jego bezpośrednich następców, czterech kalifów trwał tylko niespełna 40 lat i był zdeterminowany przez wiedzę medyczną samego proroka. Medycyna tego czasu opierała się na Koranie i Sunnie. Podział na wykształconych i niewykształcony motłoch nakazywał odwoływanie się do wzorów akceptowalnych powszechnie. Medycyna i lekarze, wszechstronnie wykształceni, dziś raczej zwani byliby humanistami, należeli do społecznej elity. Nie jest więc dziwne, że w tych warunkach znajduje się w Koranie i w hadisach tak wiele wersetów i cytatów ilustrujących ważność tematu zdrowia.