Historia Wieś założona w 1823 r. przez Antoniego Grothusa na gruntach wydzielonych z dóbr Serebryszcze. Według "Słownika geograficznego Królestwa Polskiego" ok. 1866 r. liczyła 8 osad (gospodarstw) o łącznej powierzchni 194 mórg. W 1866 r. na terenie wsi zaczęli się osiedlać osadnicy niemieccy była to wieś czynszowa. Od tego momentu w dokumentach pojawia się nazwa Gotówka Niemiecka. W 1869 r. koloniści niemieccy zbudowali niewielką drewnianą świątynię, rozbudowaną 10 lat później i zniszczoną w czasie pierwszej wojny światowej. W l. 1930-1931 zbudowaną nową świątynię. Obok niej funkcjonował cmentarz grzebalny, którego ślady zachowały się do chwili obecnej. Przed pierwszą wojną światową we wsi funkcjonował też kantorat (szkoła).
Według spisu powszechnego z 30 września 1921 r. Gotówka liczyła 331 mieszkańców, z których narodowość polską deklarowało 163, niemiecką 168, wyznanie rzym.-kat. 118, prawosławne 8, ewangelickie 201, mojżeszowe 4. W okresie międzywojennym we wsi istniała szkoła powszechna
W 1939 r. potomkowie kolonistów niemieckich otrzymali od rządu niemieckiego polecenie wyjazdu do Rzeszy. Na ich miejsce sprowadzono Polaków wysiedlonych z Poznańskiego, którzy po wojnie powrócili w rodzinne strony. Mieszkańców narodowości ukraińskiej w 1945 r.