Wobec niewystarczających osiągów konstruktorzy próbowali zastąpić silnik R-1820 innym, po kilku próbach zdecydowano się na Pratt & Whitney R-1830-9 Twin Wasp, o mocy 635 kW (850 KM).
P-35 W 1936 roku SEV-1XP wygrał konkurs lotnictwa armii pokonując samolot Curtiss Model 75 Hawk (późniejszy samolot P-36). W 1937 złożono zamówienie na 77 egzemplarzy SEV-1XP, które otrzymały oficjalne oznaczenie P-35. Ze względu na zaogniającą się sytuację postanowiono jednak zamówić również 210 samolotów P-36. 76 seryjnych P-35 dostarczano do jednostek przed końcem sierpnia 1938 roku. Ostatni samolot eksperymentalnie wyposażono w silnik Pratt & Whitney R-1830-9 z dwustopniową turbosprężarką.
P-35A Szwecja zamówiła 120 egzemplarzy P-35 wyposażonych w silniki Pratt & Whitney R-1830-S1C1 Twin Wasp o mocy 745 kW (1000 KM). 60 samolotów, które dotarły do Szwecji uzbrojono w 2 karabiny maszynowe 7,62 mm w osłonie silnika i 2 karabiny 13,2 mm w skrzydłach. Pozostałe 60 samolotów w wyniku nałożenia embarga na sprzedaż broni do Szwecji przekazano lotnictwu USA. Wyposażono je w 2 karabiny maszynowe 12,7 mm w kadłubie oraz 2 karabiny maszynowe 7,62 w skrzydłach. W USA otrzymały one oznaczenie P-35A i większość z nich wysłano na Filipiny. 12 maszyn, które pozostały w USA używano jako samoloty treningowe, a później sprzedano do Ekwadoru.
P-35 P-35 Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym