W 1809 podczas wojny piątej koalicji przeciwko Francji z korpusem liczącym ponad 30 tysięcy żołnierzy miał za zadanie opanowanie Księstwa Warszawskiego, co było jednym z kluczowych elementów planu wojennego koalicji antynapoleońskiej. 19 kwietnia w bitwie pod Raszynem koło Warszawy nie zdołał rozbić znacznie mniejszej armii Księstwa pod wodzą ks. Józefa Poniatowskiego, ale 23 kwietnia wkroczył do Warszawy, z której wycofały się oddziały polskie. Po opuszczeniu stolicy Poniatowski był w stanie przegrupować polskie oddziały, zorganizować skuteczną obronę na linii Wisły, a następnie przejąć inicjatywę i zająć znaczne obszary Galicji z Krakowem i Lwowem włącznie. Ta ofensywa Polaków zmusiła główny korpus austriacki do opuszczenia w czerwcu Warszawy, co dało Ferdynandowi możliwość przeprowadzenia częściowej kontrofensywy. Jednak 5 lipca wojska napoleońskie odniosły zwycięstwo pod Wagram i zgodnie z postanowieniami traktatu pokojowego z 14 października Austria utraciła zajęte przez Polaków tereny z wyjątkiem rejonu Lwowa.