Do kupca z Wrocławia należały przynajmniej do 1912 roku. Przed 1917 rokiem kolejnym właścicielami Czarnego Lasu zostali Kazimierz i Wiktoria Niegolewscy. Kazimierz jako znany polityk zaangażowany po stronie polskiej w okresie powstań śląskich w 1922 roku został pierwszym starostą powiatu lublinieckiego w II Rzeczypospolitej. Wiktoria w 1920 w pałacu czarnoleskim otworzyła prywatną polską szkołę dla 40 dzieci z okolicy. Była to wówczas jedna polska szkoła na Górnym Śląsku. Opiekę sprawował Związek Nauczycielstwa Górnoślązaków, a szkoła, mimo nacisków ze strony władz niemieckich, przetrwała do czasu włączenia tych terenów do Polski po plebiscycie. We wsi Czarny Las Wojciech Korfanty podpisał odezwę do ludności Górnego Śląska wzywająca do trzeciego powstania śląskiego. W 1922 roku z powodu tarapatów finansowych Niegolewski utracił majątek w Czarnym Lesie, który przeszedł na własność Józefa Jeziorańskiego z Katowic. Rok później posiadłość nabył Maciej Rogowski z Warszawy. Maciej Rogowski w latach trzydziestych XX wieku podarował majątek swojemu krewnemu Romanowi Rogowskiemu. W 1938 roku Roman Rogowski sprzedał posiadłość Przedsiębiorstwu Osadniczemu „Ślązak” z Katowic, które doprowadziło do jego parcelacji. Rezydencję w Czarnym Lesie wraz z pozostałością dóbr rycerskich wynoszącą zaledwie 29,65ha nabyła rodzina Wojtaszków.