Północna część masywu ma charakter stromego zbocza, pokrytego rozległym, z dala widocznym lodowcem Ghiacciaio della Marmolada. Stanowi on jedyny duży lodowiec w Dolomitach. W ciągu ostatniego wieku stracił on 90 proc. objętości i może zniknąć w ciągu 15 lat. 3 lipca 2022 w wyniku oderwania się bloku lodu z powodu wysokich temperatur zginęło 11 osób.
W grani Marmolady wyróżnić można kilka szczytów. Są to kolejno od zachodu na wschód: Punta Penia, 3343 m n.p.m., Punta Rocca, 3309 m n.p.m., Punta Ombretta, 3230 m n.p.m. (przynależność Ombretty do masywu Marmolady jest dyskusyjna), Monte Serauta, 3069 m n.p.m., Pizzo Serauta, 3035 m n.p.m.
Pierwsze wejście center|thumb|Marmolada – widok z Col Becchei (szczyt Parei) w Fanes, po lewej widać Szczyty Ciampestrin Szczyt po raz pierwszy został zdobyty w 1864 roku przez Paula Grohmanna.
Wydarzenia Przed I wojną światową granica pomiędzy Austrią i Włochami biegła przez Marmoladę. W czasie wojny przez masyw przechodziła linia frontu. Na Marmoladzie oraz na sąsiednich wierzchołkach niezależnie od pory roku trwały zacięte walki, w których z jednej strony uczestniczyli włoscy , a z drugiej strony austriaccy Strzelcy Alpejscy (Kaiserjägern).