Antoni Wielki, Antoni Pustelnik (ur. 250 w Komie, zm. 17 stycznia 356 na wzgórzu Qolzum) – egipski pustelnik, opat i ojciec pustyni; tradycyjnie uznawany za twórcę anachoretyzmu, jednej z odmian ruchu monastycznego.
Antoni uznany został przez historyków za rewolucjonistę duchowości chrześcijańskiej, bowiem w czasach, kiedy stało się ono religią państwową i przestała istnieć potrzeba oddawania życia za wiarę, wypracował on nowy model męczeństwa polegający na dożywotniej kontemplacji na pustyni w całkowitym wyrzeczeniu się siebie i surowej ascezie.
Uznany za świętego przez Kościół katolicki, Kościół anglikański, Cerkiew prawosławną i Koptyjski Kościół Ortodoksyjny. Niektóre kościoły protestanckie uważają go za bohatera wiary. Kościół luterański zalicza go do odnowicieli Kościoła.
Życiorys thumb|Klasztor św. Antoniego Wielkiego na Pustyni Arabskiej w Egipcie Informacje o życiu Antoniego są znane głównie z „Żywota św. Antoniego”, autorstwa Atanazego Aleksandryjskiego.