Te doświadczenia i coraz częstsze kontakty z białymi przekonały go o pożytkach z umiejętności pisania i czytania, więc ok. 1809 roku rozpoczął w Alabamie próby z nowym systemem pisma – początkowo pismem piktograficznym, a następnie alfabetem sylabicznym. Mimo początkowej niewiary części współplemieńców w skuteczność nowego wynalazku, w 1821 roku alfabet, zwany przez Sekwoję „Mówiącymi Liśćmi” (ang. Talking Leaves), został uznany za oficjalne pismo Narodu Czirokezów i wprowadzony do szkół plemiennych.
thumb|Opracowany przez Sekwoję (a następnie poprawiany) alfabet sylabiczny składa się z 86 znaków (wzorowanych na literach łacińskich i cyrylicy), odpowiadających sylabom z języka Indian z plemienia Czirokezów (ang. Cherokee.)
Ponieważ okazało się, że osoby znające język Czirokezów mogły nauczyć się alfabetu nawet w ciągu dwóch tygodni, szybko stał się on popularny wśród tysięcy Indian, rewolucjonizując możliwości komunikacji i przekazywania wieści pomiędzy rozproszonymi członkami plemienia. W 1824 roku Krajowa Rada Czirokezów z New Echota (stolicy Czirokezów w Georgii) wybiła na cześć Sekwoi srebrny medal, a w 1826 zatwierdziła budowę plemiennej drukarni.