Wyróżnił się 24 grudnia pod Castel Franco, gdzie dowodzony przez niego II batalion legionów odparł dwie szarże kirasjerówE. Kozłowski, M. Wrzosek, Historia oręża polskiego 1795-1939, s. 53. biorąc wielu z nich do niewoliM. Kukiel, Dzieje oręża polskiego w epoce napoleońskiej, s. 105..
Walczył we Włoszech do 1806 roku. Pod koniec tego roku wyruszył z częścią swoich sił na Śląsk, gdzie – za sprawą dekretu Napoleona z dnia 6 kwietnia 1807 – powstawał Legion Polsko-Włoski. Chłopicki otrzymał awans na pułkownika i dowódcę 1 pułku tej formacjiM. Kukiel, Dzieje oręża polskiego w epoce napoleońskiej, s. 157.. Następnie Legia Polsko-Włoska, tworzona w Nysie, Brzegu, Wrocławiu (pułki piechoty) Korfantowie, Prudniku (pułk ułanów), po zdobyciu twierdz śląskich przeniesiona została do Westfalii. 20 marca 1808 roku pułki przeszły na żołd Westfalii. 31 marca rozformowano Legię Polsko-Włoską i sformowano ponownie pod nazwą Legii Nadwiślańskiej. Pułkownik Chłopicki stanął na jej czeleE. Kozłowski, M. Wrzosek, Historia oręża polskiego, s. 73.. thumb|Krwawy szturm klasztoru Santa Engracia przez piechurów Chłopickiego podczas drugiego oblężenia Saragossy, 1809 Przerzucony do Hiszpanii odznaczył się przy pierwszym i drugim oblężeniu SaragossyM. Kukiel, Dzieje oręża polskiego w epoce napoleońskiej, s. 206-210..