Nowy budynek miał być wielopiętrowy i w całości betonowy.

Do pracy nad sporządzonym przez Steinera w marcu 1924 z masy plastycznej modelu nowego budynku w skali 1:100 przystąpiła grupa architektów pod przewodnictwem Ernsta Eisenpreisa i opracowany przez nich projekt został 1 grudnia 1924 po kilku istotnych poprawkach zatwierzony przez władze kantonalne do budowy. Prace rozpoczęto z początkiem stycznia 1925 od usuwania nadwerężonego pożarem betonowego fundamentu. 30 marca 1925 Steiner zmarł w wieku 64 lat nie doczekawszy realizacji swojego projektu. Zarząd nad budową objęło biuro konstrukcyjne zorganizowane własnymi siłami Towarzystwa. Do pracy przy budowie, która budziła nie tylko wśród architektów wielkie zainteresowanie, zgłaszali się także ochotniczo rzemieślnicy z całej Europy (w pracach uczestniczyła m.in. polska rzeźbiarka Luna Drexlerówna), a finansowana była w znacznym stopniu z darów. Oficjalne otwarcie budynku, niewykończonego w środku, nastąpiło w 29 września 1928. Jak na tamte czasy było to dzieło pionierskie, ponieważ nie dysponowano jeszcze doświadczeniem w zakresie wznoszenia budowli betonowych tak ogromnych i skomplikwanych wymiarów.Wykańczenie budynku w środku następowało stopniowo, a końca dobiegło dopiero po II wojnie światowej. W 1930 r.