W 1903 znacząco poszerzono granice miasta, przyłączając osady Kleinfriesen, Reusa, Sorga, Tauschwitz, po czym populacja miasta przekroczyła barierę 100 tysięcy.
W czasie II wojny światowej znajdowała się tu niemieckiego obozu koncentracyjnego Flossenbürg. W końcowym okresie wojny 10 kwietnia 1945 miasto zostało zbombardowane przez aliantów. Zginęło około 900 osób. Od 16 kwietnia 1945 pod okupacją amerykańską, od 1 lipca w radzieckiej strefie okupacyjnej, w latach 1949–1990 część NRD.
W 1950 i 1999 ponownie znacząco rozszerzono granice miasta.
Do 31 lipca 2008 Plauen było miastem na prawach powiatu, następnego dnia wskutek reformy administracyjnej zostało wcielone do powiatu Vogtland.
Zabytki kościół św. Jana, poświęcony w 1122 roku, podarowany w 1224 roku zakonowi krzyżackiemu Nonnenturm (dosł. Wieża zakonnic) z ok. 1200 r. , sięgającego XIII w. , sięgający XIII w. komturia, sięgająca XIII w. ratusz miejski wzmiankowany po raz pierwszy w 1382 r. z zegarem z 1548 r. słup dystansowy poczty polsko-saskiej z 1725 r. ozdobiony herbem Polski, monogramem polskiego króla Augusta II Mocnego i polską koroną królewską dom słodowy (Malzhaus) z 1727 r. (Vogtlandmuseum) w kamienicy z l. 1787–1789 z 1897 r. (neogotycki) z l. 1897–1898 z pocz.