W roku 1878 zbudowano neogotycki kościół parafialny pod wezwaniem Matki Bożej Różańcowej. Powstał także rzymskokatolicki cmentarz, na którym nieco później, w roku 1909 wybudowano kaplicę grzebalną pod wezwaniem świętego Jana Nepomucena. W roku 1889 powstała też na Dajtkach szkoła wiejska.
Pod koniec roku 1853 w Dajtkach wybuchła epidemia odry. Mimo tego wieś rozwijała się. Spis statystyczny z roku 1861 podaje, że jej obszar wynosił ponad 3025 mórg – na tym terenie znajdowały się 42 budynki mieszkalne, w których mieszkało 335 osób. Pięciu z nich deklarowało się jako protestanci, a 330 jako katolicy, zaś jako język ojczysty 303 podawało polski, a 32 niemiecki. Według kolejnego spisu z roku 1905 gmina wiejska Dajtki mieściła się na powierzchni 772,3 ha, na której stało 68 budynków mieszkalnych i kolejnych 5 zamieszkanych obiektów. Dajtki liczyły wówczas 592 mieszkańców: 26 protestantów i 566 katolików, z których za język ojczysty siedem osób uważało polski, 129 niemiecki, a aż 455 język mazurski (jedna osoba podała niemiecki z innym językiem).
thumb|240px|Jeden z ocalałych starych domów ceglanych