W latach 1910–1919 pracował jako nauczyciel matematyki i fizyki w gimnazjach krakowskich, w Nowym Sączu (gdzie uczył również łaciny i greki), Wadowicach i ponownie w Krakowie w II gimnazjum i Państwowej Szkole Przemysłowej. W latach 1912–1913 odbył w Wiedniu i Jenie kursy fotogrametryczne.
W latach 1919–1920 był dyrektorem naukowym Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie, w latach 1920–1930 uczył miernictwa i był kontraktowym wykładowcą fotogrametrii w Akademii Górniczej w Krakowie (1925), geografii matematycznej, astronomii i geodezji w UJ w Krakowie (1923–1939), fotogrametrii na Politechnice Warszawskiej (1926–1939). W 1924 organizował, a następnie został dyrektorem Oddziału Fotogeodezyjnego w Ministerstwie Robót Publicznych. Uczestniczył w pracach delimitacyjnych na południu Polski. Na Politechnice Warszawskiej zorganizował pracownię fotogrametryczną. W 1930 przeniósł się na stałe z Krakowa do Warszawy, gdzie pracował na stanowisku radcy w Ministerstwie Robót Publicznych.
W czasie okupacji niemieckiej prowadził zajęcia w Państwowej Szkole Budownictwa Lądowego i Wodnego oraz Państwowej Wyższej Szkole Technicznej w Warszawie.