Innym wskaźnikiem jest ruchomość szyjnego odcinka kręgosłupa. Jeśli zakres ruchów jest mniejszy niż 90° to prawdopodobieństwo wystąpienia intubacji trudnej jest wysokie. Problemem może być również ciężki stan chorego oraz urazy okolic głowy i szyi.
Ochrona własna wykonującego intubację oraz asystenta składa się zazwyczaj z rękawiczek jednorazowych, w przypadku podejrzenia infekcji oddechowych (np. COVID-19) niezbędne może być rozszerzenie ochrony o maskę, rękawiczki, gogle, fartuch i jednorazowe obuwie i/lub ochraniacz na obuwie.
Rurkę intubacyjną należy odpowiednio dobrać stosownie do wieku i budowy pacjenta. W przypadku intubacji dzieci dobrze mieć przygotowane trzy rozmiary. mały Najczęściej rurka jest wprowadzana przez usta z pomocą laryngoskopu pod kontrolą wzroku. Czasami korzystna może być intubacja przez nos, na przykład podczas zabiegów w obrębie jamy ustnej lub u pacjentów wymagających intubacji przez dłuższy czas. W takim przypadku intubację rozpoczyna się od wprowadzania rurki przez nos aż do momentu uwidocznienia jej końca w gardle, dopiero w tym momencie następuje użycie laryngoskopu, a proces jest kontynuowany w typowy sposób.