Etymologia Myotis: mus, μυός muos „mysz”; ους ous, ωτος ōtos „ucho”. macrocephalicus: gr. μακρος makros „długi”; κεφαλικoς kephalikos „dotyczący głowy, na głowę”.
Zasięg występowania Nocek duży występuje w Eurazji zamieszkując w zależności od podgatunku: M. myotis myotis – południowa i środkowa Europa od Portugalii na wschód do Turcji, także Baleary i Sycylia, z granicami zasięgu w północnych Niemczech, południowej Danii, Holandii, północnej Polsce i zachodniej Ukrainie. M. myotis macrocephalicus – kraje wschodniego basenu Morza Śródziemnego.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 65–84 mm, długość ogona 40–60 mm, długość ucha 24,4–27,8 mm, długość przedramienia 55–66,9 mm; rozpiętość skrzydeł 350–450 mm; masa ciała 20–27 g. Uszy owalne, dosyć szerokie. Ciało ma ubarwienie dość zróżnicowane u różnych osobników. Grzbiet ciała ma barwę od szarobrunatnej (u osobników młodocianych) do brązowej (u dorosłych), spód ciała jest biały. Skrzydła mają barwę ciemnobrązową. Wzór zębowy: I C P M = 38. Kariotyp wynosi 2n = 44 i FNa = 50 (Turcja) lub 52 (Niemcy).