W rzeczywistości, z wypornością standardową 2411 t, stanowiły jedne z największych niszczycieli przedwojennych, porównywalnych pod tym względem jedynie z francuskimi wielkimi niszczycielami (klasy contre-torpilleur).
Na okrętach typu 1936, mimo że projekt opracowano jeszcze przed wejściem do służby i badaniami pierwszych niszczycieli typu 1934/1934A, zdołano poprawić szereg ich wad. Przede wszystkim, na skutek poprawienia linii teoretycznych części dziobowej i zastosowania łukowato wydłużonej dziobnicy, polepszyła się ich dzielność morska, kiepska w poprzednim typie. Ponadto zwiększono niezawodność siłowni, opierając się na bardziej dopracowanych kotłach Wagnera i stosując lepsze turbiny. Uzbrojenie pozostało takie samo, a wygląd okrętów zmienił się w niewielkim stopniu.
Dalsze projekty niemieckich niszczycieli okresu II wojny światowej, typów 1936A i 1936B, w prostej linii wywodziły się z typu 1936.