Sobień (Soban 1372, castro Sobyen 1460) – średniowieczny zamek na terenie wsi Manasterzec w powiecie leskim w województwie podkarpackim. Położony przy ujściu potoku Adyszów do Sanu, na granicy Pogórza Bukowskiego i Gór Słonnych. Obecnie w ruinie.
Historia mały|lewo|Ruiny zamku w latach 30. XX w.
Początki warowni strzegącej szlaku wzdłuż doliny Sanu sięgają 2. połowy XIV wieku, a inicjatywę jego budowy przypisuje się królowi Kazimierzowi Wielkiemu. W dokumentach pojawił się po raz pierwszy jako stanowiący własność królewską Soban. Około 1389 zamek został nadany przez Władysława Jagiełłę rycerskiemu rodowi Kmitów. Od tego czasu zamek pełnił rolę ich rodowej siedziby. 5 sierpnia 1373 Elżbieta Łokietkówna nadała na zamku Sobień przywilej dla klasztoru w Starym Sączu. Od 1415 właścicielem posiadłości był Piotr Kmita, który w 1417 gościł tu króla Władysława Jagiełłę ze świeżo poślubioną Elżbietą z Pileckich Granowską. Według Jana Długosza, król w 1417 podróżował ze Lwowa przez Felsztyn i Sobień do Sanoka, gdzie w kościele św. Michała wziął ślub.