Metoda była stosowana w USA podczas II wojny światowej przez radioamatorów, którym zabroniono pracy na wcześniej przyznanych pasmach częstotliwości. W Polsce tuż po wojnie Polskie Radio wspólnie z Politechniką Gdańską prowadziło analizy możliwości zastosowania takiego systemu w kraju, nie słyszano jednak o ich zastosowaniu.
Mała częstotliwość przez telefon Sygnały małej częstotliwości przesyłane były za pomocą przewodów telefonicznych, do odbioru wykorzystywane były wzmacniacze małej częstotliwości z głośnikiem. Abonent nie mógł równocześnie korzystać z obu usług, a program radiowy uzyskiwało się po wykręceniu odpowiedniego numeru. Warunki zastosowania: rozbudowana sieć telefoniczna, słuchacze są zaopatrzeni we wzmacniacze z głośnikiem, wskazana elektryfikacja terenu (zasilanie wzmacniacza).
System dla abonentów końcowych stosowany był w Szwajcarii i Szwecji. Powszechnie stosowany był natomiast do przesyłania programu radiowego ze studia do nadajnika oraz do rozgłośni regionalnych. W celu uzyskania dobrego pasma przenoszenia i zapobiegania przesłuchom stosowane były linie telefoniczne o specjalnych parametrach.