W młodości pisała krótkie reportaże z życia okolicy. Zadebiutowała w 1884 na łamach dziennika regionalnego „Kaliszanin”, z którym związała się na lata. Publikowała teksty z etnografii, dialektologii i folklorystyki w „Kaliszaninie”, „Wiśle”, „Gazecie Kaliskiej”, „Ludzie”, „Kronice Piotrkowskiej”, „Kłosach”, „Przeglądzie Tygodniowym”, „Ziemi”, „Tygodniku Ilustrowanym”. Na łamach „Kaliszanina” ukazywały się jej wiersze, nowelki i jednoaktówki obyczajowe. Opowiadania, baśnie i nowele publikowała w „Kurierze Polskim”, „Gazecie Narodowej”, „Tygodniku Polskim”, piotrkowskim „Tygodniu”, „Ziarnach”, „Naszych Kłosach”, „Czytelni dla Wszystkich”. Twórczość literacka, choć krytykowana, była dla niej formą zarobku. Była autorką kilkuset wierszy okolicznościowych, patriotycznych, miłosnych, refleksyjnych. Ukazywały się one w czasopiśmie „Ziemia Sieradzka”. Małe formy literackie ukazywały się w „Płomyczku” i „Płomyku”. Dla „Gazety Kujawskiej” pisała artykuły wstępne poświęcone tematyce społecznej, zaś w „Gazecie Kaliskiej” była specjalistką w dziedzinie kultury ludowej. Jako publicystka działała na rzecz praw kobiet i ubogich dzieci.