Nazwy Edward Dembowski w swym „Słowniku gwary podhalskiej” (1894) podawał: 'kiérpce', a właściwie 'kyrpiec, kyrpce', obuwie z jednego kawała skóry wykrojone. Z kolei Jan Karłowicz w „Słowniku gwar polskich” (T. 2, 1901) pisał: Kierpeć, lm. kierpce (tak! K.) = obuwie góralskie, dodając za źródłami m.in.: Kierpce = obuwie góralskie z jednego kawałka skóry wyprawnej. Podał również szereg form obocznych nazwy, występujących w różnych regionach: kirpce, kiérpce, kérpce, kierpcie, kyrpce, kyrpcie, krypcie czy krypy.
Ludomir Sawicki, który w 1912 r. prowadził badania nad szałaśnictwem na Wołoszczyźnie Morawskiej, pisał, że tamtejsi pasterze noszą ...k r p c e, wykrojone z jednego kawałka skóry, i przytrzymywane na nodze za pomocą sznurków długich, owiniętych wielokrotnie dookoła dolnych łydek, przy czym w dalszych opisach posługiwał się już literacką formą kierpce. Prowadząc w następnym roku podobne badania na Śląsku Cieszyńskim podał, że tamtejsi owczarze mają ...na nogach k r y p c i e i białe wełniane onuczki (k o p y c a), które w zachodnich okolicach Beskidu śląskiego umocowują na łydkach sznurami (n a w ł o k i).