W 1914 został zmobilizowany na pięć miesięcy do służby wojskowej, przeżył I wojnę światową w Monachium. Zawarta w 1919 znajomość z Bertoltem Brechtem zaowocowała długoletnią współpracą. Feuchtwanger miał wpływ na rozwój brechtowskiej koncepcji teatru epickiego. Od 1927 mieszkał w Berlinie.
Przejęcie władzy przez nazistów zastało go za granicą. Nie wrócił już do Niemiec. W roku 1933 przeniósł się do Sanary-sur-Mer we Francji. Od 1936 do 1937 był współwydawcą pisma emigracyjnego „Das Wort” ukazującego się w Moskwie. Kontrowersje wywołała jego entuzjastyczna relacja z podróży po Związku Radzieckim (1936 –1937). W 1940 wyjechał do Stanów Zjednoczonych.
Twórczość Był autorem powieści, opowiadań, dramatów. Wiele z nich zostało przetłumaczonych na język polski. Jako powieściopisarz odnowił i zaktualizował gatunek powieści historycznej, pisząc „dla zwycięstwa rozumu, przeciwko głupocie i przemocy oraz odchodzeniu w ahistoryczność”cyt. za: Pisarze niemieckojęzyczni 1996, s. 81.. Z obrazowaniem epoki przez pryzmat indywidualnych losów mamy do czynienia m.in. w powieści biograficznej Mądrość głupca albo śmierć i apoteoza Jana Jakuba Rousseau (pol. 1959). W powieści Lisy w Winnicy (pol. 1956) pisał o dostawach broni z przedrewolucyjnej Francji dla młodej demokracji amerykańskiej. Z kolei Goya (pol.