W 1508 należała do parafii Buk.
Pierwszy historyczny zapis związany ze wsią pochodzi z kancelarii księcia wielkopolskiego Bolesława Pobożnego, który w 1257 oznajmił, że jego brat książę wielkopolski Przemysł I w testamencie (łac. „in ultima voluntate”) nadał kustodii w katedrze poznańskiej wieś zwaną Buk, czyli późniejszą Wieś Wielką wraz z miastem Buk, kościołem, wszystkimi ludźmi sobie podległymi, z prawem do bicia monety, cłem, karczmami, immunitetem ekonomicznym i sądowym. Książę Bolesław wyliczył obowiązki kustosza jako obdarowanego oraz potwierdził to nadanie.
W 1303 Tomasz kustosz w katedrze poznańskiej dał biskupowi poznańskiemu Andrzejowi Zarembie miasto Buk wraz z przyległą wsią świątników w zamian za Kaczanowo w powiecie pyzdrskim z dziesięciną oraz trzema łanami wolnymi w Kobylnikach koło Poznania. W 1350 król polski Kazimierz III Wielki zwolnił kmieci i mieszkańców dóbr biskupich, m.in. z Buku wraz z przyległą wsią, od świadczeń na tak długo, dopóki będą oni korzystać z wolnizny od świadczeń dla biskupa.