Zgodnie z danymi rejestru poborowego z roku 1581 wieś należała do królewskiego starostwa w Żarnowcu, a we wsi było: 151 łanów kmiecych, 3 komorników bez bydła, 1 rzemieślnik i 4 chałupników. We wsi był folwark sołtysi Rędziny na 2 dużych łanach. Kolejny rejestr poborowy z roku 1629 podaje, że wieś należy nadal do królewskiego starostwa w Żarnowcu, a we wsi było: 61 łanów kmiecych, 2 komorników bez bydła, 4 rzemieślników i 5 chałupników. Ten stan rzeczy utrzymał się do roku 1795. W latach 1787 – 95 wieś i folwark sołtysi należał do dóbr królewskich z ośrodkiem w Rzędowicach, które dzierżawił Józef Wielowiejski – szambelan królewski. Ponadto w skład tych dóbr wchodziły: folwarki w Rędzinach i Józefowie; wioski: Rzędowice, Cisie i Cisie Pieniek. Wtedy też w Przybysławicach (wsi) było 49 dymów (15 gospodarstw kmiecych na półłankach oraz 29 chałup zagrodników i chałupników, a także kuźnia. W folwarku sołtysim były 3 dymy (w tym dom zarządcy, budynek folwarczny oraz karczma zamieszkała przez 3 Żydów). Wieś zamieszkiwało w tym czasie 290-299 osób. W roku 1827 wieś liczyła 55 dymów i 367 mieszkańców. W roku 1885 folwark Rędziny obejmował 187 mórg i posiadał 2 murowane budynki i 2 drewniane. Wieś Przybysławice posiadała 65 gospodarstw na 1005 morgach.