Z tartaku, przez puszczę w rejon wsi Zelwa, biegła kolej wąskotorowa, zwożąca drzewo z wyrębów – obecnie jest ona atrakcją turystyczną tego regionu.
W miejscowości znajduje się zabytkowy cmentarz wojenny z I wojny światowej.
Zabudowa W miejscowości zachowały się drewniane domy (obecnie mieszkalne), wybudowane na potrzeby rozwijającego się tartaku:
dom nr 3 – wybudowany przed II wojną światową jako budynek gospodarczy dla biura składnicy drewna. dom nr 4 – dawne biuro składnicy drewna, w okresie II wojny światowej zamieszkałe przez żołnierzy, a następnie przez niemieckiego kierownika składnicy. Przez kilka miesięcy w 1945 r. budynek był użytkowany jako szkoła podstawowa. W okresie PRL ponownie pełnił funkcję biura składnicy. Obiekt wpisany do gminnej ewidencji zabytków. dom nr 5 – dawna kuchnia i stołówka dla pracowników tartaku, wybudowana w 1948 r. Budynek był następnie użytkowany jako hotel robotniczy z małymi pokojami dla kawalerów oraz siedziba punktów usługowych (krawieckiego i szewskiego). Budynek w około połowie został rozebrany. dom nr 7 – wybudowany w 1935 r. w miejscu po zburzonym budynku, zamieszkanym przez dozorcę tartaku. Do wybuchu II wojny światowej mieszkał w nim kierownik tartaku.