thumb|300px|Rodziny językowe Afryki Języki bantu – rodzina języków afrykańskich, zaliczana do wielkiej rodziny nigero-kongijskiej. W rodzinie tej wyróżnia się ponad 400 języków, którymi posługuje się około 350 milionów osób na terenie niemal całej Czarnej Afryki z wyjątkiem większości Afryki Zachodniej, Półwyspu Somalijskiego oraz południowo-centralnej Namibii i zachodniego RPA.
Najważniejsze języki z grupy bantu to suahili, rwanda, lingala, njandża, makua, bemba, tonga, szona, xhosa i zulu.
Cechy charakterystyczne Podstawowe cechy języków rodziny bantu to: duże podobieństwo słownictwa i struktury gramatycznej; aglutynacyjność; rozwinięty system klas rzeczownikowych; brak fleksji; brak gramatycznego rozróżnienia rodzaju męskiego i żeńskiego; stały szyk zdania SVO.
Rzeczowniki w języku bantu zawierają z reguły temat poprzedzony prefiksem, zmieniającym postać w zależności od kategorii liczby. Rzeczowniki dzielą się na klasy na podstawie tychże prefiksów. Niemal wszystkie wyrazy w zdaniu bantu są zazwyczaj wyposażone w prefiks, oznaczający klasę, do której należy rzeczownik, użyty w tym zdaniu w funkcji podmiotu.