Historia Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1887, Piotrowice alias Piotrowice Małe, wieś i folwark nad rzeką Bystrzycą w powiecie lubelskim, gminie Piotrowice, parafii Bychawka, odległe 17 wiorst od Lublina. Wieś posiadała młyn wodny, cegielnią, piec wapienny, pokłady kamienia wapiennego i torfu.
W 1827 roku było tu 29 domów, 135 mieszkańców. W 1878 r. folwark Piotrowice z osadami Kajetanówką i Cegielnią, oraz wsiami Piotrowice i Bystrzycą miał obszaru dominialnego 1888 mórg na co składały się: grunta orne i ogrody 933 mórg, łąk 103 mórg, pastwisk 6 mórg, łanu 754 mórg, zarośli 17 mrórg, wody 14 mórg, nieużytki stanowiły 61 morgi. Budynków murowanych 6, z drzewa 25, w uprawach stosowano płodozmian 8 i 12. polowy, las urządzony. Wieś Piotrowice Małe osad 21 z gruntem 320 mórg, wieś Bystrzyca osad 39 z gruntem 773 morgi.
W Piotrowicach znajduje się zespół parkowo-pałacowy z dworkiem Kajetana Koźmiana. Na przełomie XIX i XX wieku Piotrowice należały do hrabianki Jadwigi Tarnowskiej, córki hrabiego Aleksandra Tarnowskiego, autora rozpraw krytyczno-historycznych.