Miejscowość ta położona jest w obrębie Zapadliska Przedkarpackiego, wchodzącego w skład Platformy Europejskiej.
Krajobraz dzisiejszej wsi sięga swymi korzeniami do okresu, gdy w miocenie masy fliszu piaskowco-łupkowego spychały na północ morze, wypełniając zapadlisko przedgórskie. Złożone w tym zapadlisku piaski i iły były w czasie późniejszego podnoszenia gór, łatwo rozmywane przez rzeki, tworząc na przedpolu Karpat bruzdy erozyjno-denudacyjne.
Nazwa Krzeczów „Słownik Historyczno-Geograficzny Województwa Krakowskiego w Średniowieczu” wymienia używane wcześniej nazwy wsi Krzeczów: Crecew (w roku 1238), Creczow (1282), Krzeczow (1350), Krzeczow (1362), Crzeczau (1407-8), Czeczow (1414-5), Krzeczow (1458), Czechow (1471), Krzyeczow (1493), Krzessow (1523).
Słownik polszczyzny XVI wieku podaje: Krzeczów – może pochodzić od słowa "krzeczeć" lub "krzektać" (o żabie) – skrzeczeć. Inne zbliżone słowa to "krzeczek" – chomik, "krzeczoł" – ptak – rarug, "krzeczotnik" – ten co opiekuje się ptakami na polowaniu.
Brak jest opracowań na temat łowów z ptakami w średniowieczu, więc temat: polowanie i ptaki myśliwskie w Krzeczowie pozostaje otwarty.