Dla Czechów Hus jest częścią panteonu narodowego. Stojąc w jednym rzędzie z księciem Wacławem, cesarzem Karolem IV i prezydentem Tomášem Masarykiem, jest jedną z najważniejszych postaci czeskiej historii.
Życiorys thumb|Jan Hus thumb|Jan Hus na soborze w Konstancji (obraz Václava Brožíka, 1883) thumb|Pomnik Mistrza Jana Husa w Zdibach thumb|Spalenie Jana Husa według Historische Chronica... Matthäusa Meriana, wydanej we Frankfurcie nad Menem w 1630 roku thumb|Pomnik Jana Husa na Rynku Staromiejskim w Pradze Urodził się w 1370 roku w Husincu. Pierwsze nauki pobierał w szkole parafialnej, a następnie został wysłany na studia na Uniwersytecie Praskim. W 1393 roku uzyskał bakalaureat ze sztuk wyzwolonych, a rok później z teologii. W 1398 roku został profesorem, dzięki czemu trzy lata później objął funkcję dziekana wydziału filozofii. Również w 1401 roku przyjął święcenia kapłańskie i został kaznodzieją w Kaplicy Betlejemskiej. Od października 1402 do kwietnia 1403 pełnił funkcję rektora uniwersytetu. Podczas studiów zapoznał się z poglądami Macieja z Janowa i Johna Wycliffe’a i sam zaczął je popierać. W swoich kazaniach nawoływał do reformy Kościoła poprzez ukrócenie nadmiernych przywilejów i bogactwa duchownych, likwidacji symonii i powrót do ewangelicznego ubóstwa (co opisał w dziele „De Ecclesia”).