Historia Tereny, na których powstała miejscowość były jednak zasiedlone wcześniej. W okolicy archeolodzy zidentyfikowali niedatowane grodzisko wklęsłe w odległości 4,5 km na wschód od Iwna, w dolinie rzeki Cybiny, datowane na około drugą połowę X-XI wieku cmentarzysko oraz skarb srebrny z końca X wieku.
Miejscowość historycznie należała do Wielkopolski. Początkowo była wsią szlachecką, własnością polskiej szlachty z rodu Iwieńskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a także do Tomickichch i innych polskich rodów szlacheckich. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1463 i 1471 miejscowość odnotowana w powiecie gnieźnieńskim, a w 1489 w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1433 była siedzibą własnej parafii. W 1510 znajdowała się w dekanacie Wronki.
Pierwszy historyczny zapis odnotowujący wieś pochodzi ze średniowiecznych archiwów sądowych z początku XIV wieku. W 1319 oraz w latach 1334-1343 źródła historyczne odnotowały kasztelana poznańskiego w latach 1334-1339 oraz wojewodę poznańskiego Jarosława z Iwna herbu Grzymała.