104..
Marszałkiem konfederacji generalnej został Karol Radziwiłł „Panie Kochanku”, marszałkiem litewskim był Stanisław Brzostowski, sekretarzem Marcin MatuszewiczWładysław Konopczyński, Dzieje Polski nowożytnej, t. II, 1936, s. 300-301.. Akces do niej zgłosiło (prawdopodobnie) 74 000 szlachtyTamże, s. 300..
Jednakże faktycznym jej przywódcą stał się poseł rosyjski Nikołaj Repnin, który nakazał konfederatom podporządkować się Stanisławowi Augustowi i wysłać polskich delegatów do Katarzyny II z prośbą o gwarancje dla ustroju RzeczypospolitejKonopczyński, Liberum Veto s. 415.. Przyjmuje się, iż Repnin był autorem owego adresu do carycy.
Obrady i akces do konfederacji generalnej w Radomiu odbywały się w obliczu przymusu wojsk rosyjskich. Przed ratuszem, gdzie zebrali się konfederaci zaciągnięto baterię dział rosyjskich, płk Carr osobiście zmuszał opornych członków konfederacji do składania deklaracji zgodnych z wolą Nikołaja Repnina. Ostatecznie akt konfederacji generalnej podpisało bez zastrzeżeń jedynie kilku jej członków, większość przy akcesie czyniła pewne zastrzeżeniaHenryk Schmitt, Dzieje panowania Stanisława Augusta, t. II, Lwów 1869, s.