W czasie niemieckiej okupacji Polski w latach 1939–1945 nazistowska administracja III Rzeszy wprowadziła niemiecką nazwę „Budsin.
Historia Początkowo wieś była królewszczyzną czyli własnością królewską należącą do królów polskich i zarządzaną przez polską szlachtę w ramach tenuty. Od 1320 osada leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1458 odnotowano ją jako miasteczko (łac. „oppidum”) w powiecie kcyńskim, w 1563-1565 jako miasteczko w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. Od 1450 odnotowana jako siedziba własnej parafii.
Pierwsza adnotowana wzmianka o Budzyniu pochodzi z 1435 r. Kolejne zachowane zapisy na temat miejscowości pochodzą ze źródeł kościelnych. W 1450 odnotowano spór pomiędzy Maciejem plebanem z Budzynia w diecezji poznańskiej a Sędziwojem plebanem z Żonia w diecezji gnieźnieńskiej o prawo parafialne nad wsią Brzekiniec. W 1469 Piotr pleban albo komendarz z Budzynia pozwany został przez Wincentego plebana z Chodzieży z powodu naruszenia praw kościoła parafialnego w Chodzieży. W 1473 odnotowano Piotra plebana w Budzyniu. W 1628 odnotowano kościół parafialny św.