Odnotowano także znaki graniczne pod i za wzgórzem zwanym „Góra Zwozna”, nad poprzeczną drogą z Bolewic do młyna zwanego „Mitręga”, u Osobicy, nad poprzeczną drogą do młyna Bobrówka. Ostatni znak graniczny stał przy młynie zwanym „Mniszek”. Do Lwowskich należała połowa tego boru, po prawej stronie drogi, idąc z Bolewic, aż do strugi zwanej „Pęga”, „Białej Gaci” (obecnie to Biała, struga koło Węgielnego Młyna i młyna Sępolno) oraz Czarnego. Sieniawskiej przyznano bór po lewej stronie drogi, biegnący wszerz aż do „Bagniewej Jaty”, „Tarnowskiego Błota”, „Krześcianki”, „Białej Góry”, a potem aż do kopców narożnych, które dzieliły Wytomyśl, Tomyśl i Bolewice. Starosta generalny rozdzielił wówczas także Krzywy Las na wsiach Grudna i Bolewice. Odnotowano również drogę Jagodna oraz nieokreślony obiekt zwany „Ochabica” (org, „Ochabycza”). W 1571 nastąpiło kolejne rozgraniczenie pomiędzy miastem Zbąszyń, wsiami Strzeżewo (obecnie Strzyżewo), Łomnica, Chrośnica i Boruja należącymi do Abrahama Zbąskiego a miastem Trzciel, miastem Lwówek, oraz wsiami Bolewice, Tomyśl, Sątop własnością Krzysztofa i Marcina Lwowskich oraz Anny ze Lwówka Sieniawskiej.