W 1473 wieś odnotowana została w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego, a w 1508 w parafii Lwówek.
Za pierwszy zapis wiązany z miejscowością podawany jest łaciński dokument z 1257 pochodzący z kancelarii Przemysła I, który w zamian za wieś Pamiątkowo w powiecie pyzdrskim, które otrzymał od cystersów paradyskich, nadał im immunitet ekonomiczny i sądowy w nowych wsiach Zakrzewo i Bolewice oraz zatwierdził ich prawa do innych posiadłości. Dokument ten jest uważany za podrobiony. Identyfikację nazw „Boleliz” oraz „Zollelice” (Bollelno) z 1403 roku z Bolewicami przyjął polski historyk Stanisław Kozierowski jednak inny polski historyk Zakrzewski przypuszczał, że wiadomość ta dotyczy Bobowicka.
W 1403 Hinczka Szkapa z Ujazdu otrzymała od cystersów paradyskich nieistniejącą obecnie wieś Zdbowiec, dwie wsie Sułocino oraz Sworzyce w powiecie kościańskim i Bolewice w powiecie poznańskim, a w zamian za to dała im Lutol Mokry oraz sołectwo w Chociszewie. W 1419 wojewoda poznański i starosta generalny Wielkopolski Sędziwój z Ostroroga w dokumencie lokacyjnym dla miasta Lwówek nie pozwalał nikomu warzyć piwa w karczmach swoich wsi, a między innymi w Bolewicach. W zamian nakazał karczmarzom, że na wyszynk mieli je kupować w mieście.