Okres powojenny Okres powojenny to lata rozkwitu Bliżyc. Wykopano wiele studni, co znacznie ułatwiło życie mieszkańcom. W 1956 roku wybudowano kuźnię służącą kilku wioskom, która była użytkowana do lat 70. W latach siedemdziesiątych przeprowadzono przez wieś rurociąg oraz doprowadzono elektryczność. Przy czynnym udziale mieszkańców wybudowano bitą drogę oraz budynki GS-u: magazyny skupu żywca i zboża.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Szkolnictwo Według protokołu sporządzonego w Ślęzanach 25 lutego 1823 roku na 23 gospodarzy zamieszkujących Bliżyce, tylko jeden sołtys Antoni Mazanek był piśmienny. Około 1863 roku w Bliżycach powstała prywatna szkoła. Nauczano w języku rosyjskim, gdyż był on językiem urzędowym. W języku polskim uczył mieszkańców Stefan Szczepańczyk, mieszkaniec Antolki żyjący w latach 1880–1926. Zajęcia odbywały się w prywatnym domu państwa Lisów. Drewniana szkoła mieszcząca się na środku wsi została wybudowana około roku 1910–1912. W styczniu 1997 roku została oddana nowa ośmioklasowa Szkoła Podstawowa w Bliżycach.
Zobacz też Bliżyce
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Bliżyce w Słowniku historyczno-geograficznym województwa krakowskiego w średniowieczu (online)
Kategoria:Niegowa (gmina)