W zależności od docelowego zastosowania – od tańszych ekstraktów do suplementów po wysoko oczyszczone substancje wykorzystywane w badaniach klinicznych – dobiera się metodę zapewniającą odpowiednią wydajność i czystość.
Końcowy etap obejmuje oczyszczanie oraz standaryzację ekstraktu. W laboratoriach określa się udział poszczególnych kurkuminoidów, w tym kurkuminy, demetoksykurkuminy oraz bisdemetoksykurkuminy. Współcześnie możliwe jest uzyskanie preparatów o czystości przekraczającej 98%.
Metody ekstrakcji kurkuminy Poniższa tabela przedstawia najczęściej stosowane techniki ekstrakcji wraz z charakterystycznymi parametrami oraz typową czystością otrzymywanych frakcji. MetodaNośnik / warunkiZaletyOgraniczeniaTypowa czystośćMaceracjaEtanol, izopropanol, octan etylu; 20–60 °C, 2–24 hProsta, niskokosztowa, łatwa do skalowaniaDługi czas procesu, duże zużycie rozpuszczalnika30–60% kurkuminoidówEkstrakcja SoxhletaEtanol, octan etylu; 60–80 °C, 4–8 hWysoka wydajność ekstrakcji ciał stałychWyższa temperatura, długi czas40–70%Ekstrakcja wspomagana ultradźwiękami (UAE)Etanol lub mieszaniny etanol–woda; 20–50 °C, 10–60 minKrótszy czas, mniejsze zużycie rozpuszczalnikaKonieczność kontroli temperatury, ryzyko degradacji50–75%Ekstrakcja mikrofalowa (MAE)Etanol, octan etylu;