Rubacha, Bułgarski sen o Bizancjum. Polityka zagraniczna Bułgarii w latach 1878-1913, Neriton, Warszawa 2004, ISBN 8388973843, s. 46.. Zaangażowanie Bułgarii w starania na rzecz przyłączenia Macedonii były tym większe, że po 1890 r. nasiliły się migracje mieszkańców Macedonii do Bułgarii, a wielu Macedończyków zostało oficerami armii bułgarskiej (nawet do 1/3 korpusu oficerskiego) i objęło stanowiska w administracji państwowej. W 1897 r. Grecja wycofała się czasowo z rywalizacji o Macedonię i Trację, a jedynym rywalem Bułgarii pozostała Serbia.
W 1893 roku w Salonikach powstała Wewnętrzna Macedońsko-Adrianopolska Organizacja Rewolucyjna (WMRO), której celem była walka o autonomię dla regionów Macedonii i Tracji Adrianopolskiej w granicach Imperium Osmańskiego. W odróżnieniu od organizacji zewnętrznych, WMRO skupiała się na działalności wewnętrznej, opartej na lokalnych strukturach konspiracyjnych. Organizacja w krótkim czasie zyskała wielu zwolenników wśród inteligencji, studentów, a następnie również chłopówJ. Rubacha, Bułgarski sen o Bizancjum. Polityka zagraniczna Bułgarii w latach 1878-1913, Neriton, Warszawa 2004, ISBN 8388973843, s. 54.. W 1896 r.