mały|left|Krzyż celtycki Pierwsze znane ślady osadnictwa na terenach Irlandii szacowane są na około 8000 p.n.e. i były to migracje myśliwych z kontynentu europejskiego. Pozostałością po tych ludach są serie neolitycznych grobowców jak np. Newgrange. Rzymianie nie podjęli próby podboju wyspy, mimo bliskości Brytanii. Od V wieku naszej ery wyspa była chrystianizowana za sprawą św. Patryka, zaś w VIII wieku rozpoczęła się inwazja wikingów, która w 1014 roku ostatecznie została odparta za sprawą wojsk ówczesnego króla Briana Śmiałego.
W 1169 roku rozpoczęły się wyprawy anglo-normańskie, rozpoczynając tym samym wielowiekową dominację angielską nad wyspą. W tym okresie wiele razy doszło do różnego rodzaju powstań i wojen przeciwko dominacji. Przykładem mogą być: irlandzka wojna dziewięcioletnia w 1594 r., bitwa nad rzeką Boyne w 1690 r., czy też rewolucja irlandzka w 1798 roku. Jednocześnie strona Anglii nie pozostawała bierna. Już w 1175 r. Anglia umocniła swoje wpływy poprzez Traktat windsorski, w 1605 r. rozpoczęła wysiedlenia zwane plantacją Ulsteru, natomiast na podstawie aktu z 1800 roku połączyła się z Irlandią w jedno państwo, tworząc Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii.