Warunek drugi to ograniczenie na zasoby niezbędne na dokonanie transformacji. Bez tego warunku transformacja ta pozwalałaby przekraczać granice klas złożoności, co pozbawiałoby sensu jej stosowanie w dowodach, że jeden problem należy do tej samej klasy co drugi.
Warunek trzeci zabezpiecza przed wykładniczym skurczeniem rozmiaru instancji problemu. Bez tego warunku transformacja również pozwalałaby przekraczać granice klas złożoności: gdyby transformacja pozwalała na wykładnicze skurczenie rozmiarów instancji problemu, rozwiązanie instancji będącej wynikiem transformacji mogłoby odbyć się w czasie wielomianowym względem rozmiarów początkowej instancji przy użyciu algorytmu działającego wykładniczo względem swojego wejścia (rozmiaru instancji będącej wynikiem transformacji).
Warunek czwarty gwarantuje, że podproblem świadczący o silnej NP-zupełności zostanie przekształcony przez do pewnego podproblemu gdzie i są wielomianami.
Zastosowanie Pojęcie transformacji pseudowielomianowej ma zastosowanie w dowodzeniu silnej NP-zupełności problemów decyzyjnych.