Jastorf B – z silnymi wpływami halsztackimi (także jeśli chodzi o wyroby metalowe) – 500–400 p.n.e., co odpowiada okresowi La Tène A oraz Jastorf C – kiedy kultura jastorfska przejmuje cechy lateńskie w zetknięciu się z Celtami – 400–350 p.n.e., co odpowiada okresowi La Tène B. W obrębie okresu młodszego wyróżnia się dwie fazy: Ripdorf – 350–120 p.n.e., co odpowiada okresowi La Tène C oraz Seedorf – 120–0 p.n.e., co odpowiada okresowi La Tène D. Po przełomie er stanowiska kultury jastorfskiej zanikają, pojawiają się stanowiska z materiałem archeologicznym typowym dla Kręgu nadłabskiego. thumb|upright=1.3|Europa okresu przedrzymskiego epoki żelaza:

Obszar występowania i kontekst kulturowy Zasięg występowania stanowisk kultury jastorfskiej obejmuje obszar dorzecza dolnej Łaby z lokalnymi odmianami w Dolnej Saksonii, Meklemburgii, Brandenburgii. Zabytki związane z kulturą jastorfską obejmują tereny sąsiednie Jutlandii i Szlezwika-Holsztynu. Wyróżnia się także rejony występowania artefaktów tej kultury w środkowych Niemczech i Czechach. Silne powiązania z kulturą Poienesti-Łukasevka wydzieloną na terenie Mołdawii, są przypuszczalnie śladem wędrówki germańskiego plemienia Bastarnów.