Peryferyjne dzielnice dużych miast, pełniące głównie funkcję mieszkaniową, określane są również nazwą suburbia. Stanowią one „sypialnie” dla osób pracujących w śródmieściu i dojeżdżających codziennie do pracy. Dobrze rozwinięta sieć transportu miejskiego sprawia, że wielu mieszkańców miast woli mieszkać poza śródmieściem.
Przykładem tego procesu jest Londyn, który wchłonął Wimbledon, gdzie odbywają się najstarsze na świecie turnieje tenisowe, i Wembley, gdzie znajduje się słynny stadion sportowy. Szybka ekspansja zabudowy miejskiej zakończyła się dopiero w czasie II wojny światowej. W 1951 roku Londyn osiągnął najwyższą w swej historii liczbę mieszkańców. Suburbia zostały przyłączone do miasta i w ten sposób powstał Wielki Londyn.
Zobacz też
atynencja
Kategoria:Urbanistyka