Do końca XIX wieku miało charakter słowiański i było zamieszkane w znaczącym odsetku przez Serbołużyczan, którzy mieli tutaj własny kościół – odbywały się w nim nabożeństwa w języku łużyckim.
Forst był ośrodkiem rzemieślniczym, w którym rozwijało się m.in. płóciennictwo, sukiennictwo, szewstwo i garncarstwo. W drugiej połowie XIX wieku to niewielkie miasteczko leżące po drugiej stronie Nysy Łużyckiej przeżywało dynamiczny wzrost gospodarczy związany z panującym okresem industrializacji. Na początku XX wieku Forst stał się znaczącym ośrodkiem przemysłu tekstylnego. Liczba mieszkańców wzrosła z 2400 (w 1826) do 32 060 osób (w 1900), aby w 1939 wynieść około 27 000 osób. W 1921 wybudowany został wedle projektu Rudolfa Kühna tzw. Lange Brücke (Długi Most) na Nysie, co bezpośrednio otworzyło możliwość rozwoju miasta na prawym brzegu rzeki. Nowa dzielnica przejęła nazwę od istniejącej tu dotychczas wsi. Berge miało gwiaździsty układ ulic, które rozchodziły się od mostu. W północnej części dzielnicy ulokowano park.Puls nr 3 (91) marzec 2006 r. Pod koniec lat 30. władze III Rzeszy podjęły decyzję o ulokowaniu w południowo-wschodniej części Forst-Berge dużych zakładów chemicznych, których produkcja miała być przeznaczona do celów militarnych. Fabryka w Brożku, a dokładnie w Forst-Scheuno była własnością Deutsche Sprengchemie GmbH.