W czasie II wojny światowej brał udział w tajnym nauczaniu. W 1944 roku uczestniczył w powstaniu warszawskim. Po powstaniu był więźniem obozów koncentracyjnych Mauthausen, Ebensee i Melk. Po wojnie był w 1945 roku jednym z organizatorów i prezesem Zjednoczenia Byłych Więźniów Obozów Koncentracyjnych i Obozów Pracy.
W latach 1945–1947 był dyrektorem Departamentu Kadr Ministerstwa Kultury i Sztuki. Później działał w Związku Literatów Polskich (1947–1972 jako sekretarz generalny) oraz Stowarzyszeniu Autorów ZAiKS. W latach 1948–1949 był kierownikiem literackim Teatru Klasycznego. Równocześnie w latach 1947–1972 był sekretarzem generalnym PEN Clubu w Polsce. W latach 1962–1973 był dyrektorem Agencji Autorskiej SEC, a od 1984 roku wiceprezesem Międzynarodowej Federacji SEC. mały|240x240px|Uczestnicy II-go wieczoru literackiego w Starym Teatrze w Krakowie (1938). Stoją od lewej: Tadeusz Kudliński, Zygmunt Leśnodorski, Mieczysław Lisiewicz, Magdalena Samozwaniec, Józef Aleksander Gałuszka, Michał Rusinek. Zmarł 6 stycznia 2001 w Warszawie, został pochowany 16 stycznia 2001 na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 58-5-19). thumb|Grób Michała Rusinka na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie