W skład dominium wchodził ponadto młyn na Ścinawie, który został w 1826 roku zamieniony na hutę „Wilhelminy” (Wilhelminenhütte) w której wytapiano żelazo z miejscowych złóż rudy darniowej, oraz bażanciarnia (Fasanengarten), usytuowana w lesie w pobliżu Ścinawy, wokół której wytyczona była malownicza ścieżka spacerowa.
Gmina wiejska liczyła 29 domów, 218 mieszkańców oraz 15 gospodarstw chłopskich i zagrodniczych, zajmujących łącznie 600 ha ziemi. W wiosce znajdowała się gospoda, funkcjonowali tam również krawiec i szewc. Katolicy uczęszczali do kościoła w Prądach, a ich dzieci uczyły się w szkole katolickiej w Sadach. Protestanci, których w miejscowości było około 100 należeli do parafii ewangelickiej w Niemodlinie, tam też do szkoły uczęszczały ich dzieci.
Administracyjnie Wydrowice w latach od 1742 do 1816 należały do powiatu opolskiego, natomiast od roku 1817 wieś weszła w skład powiatu niemodlińskiego.
Od 1816 roku wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono drwal zwrócony w prawo z siekierą na prawym ramieniu i lewą ręką na biodrze.